Síguenos en
gl_ES
Tempo Malpica de Bergantiños
Martes 17°
Mércores 16°
12°
Xoves 15°
tiempo.com   +info
  1.  
  2. ACTUALIDADE
  3. Novas
  4. O Concello de Malpica visibiliza as mulleres emprendedoras con motivo o 8M

8Mar 2023

O Concello de Malpica visibiliza as mulleres emprendedoras con motivo o 8M

Nesta semana conmemórase o día da muller e, desde o noso concello, queremos render un pequeno e humilde homenaxe ás mulleres emprendedoras, mulleres que tiveron a coraxe de montar o seu propio negocio e con moito tesón e esforzo conseguiron non só crear o seu posto de traballo, ao tempo dan emprego a outras mulleres.Ao longo desta semana iremos publicando testemuños de diferentes mulleres emprendedoras da nosa vila con motivo do 8M. O que non debemos esquecer é que xa as nosas avoas, cando se descoñecía o significado do termino emprender, foron mulleres emprendedoras. Quen non lembra ás pescantinas coa caixa na cabeza que viña polas parroquias vendendo peixe?, ás labradoras coas patacas, a verdura de tempada ou os ovos?, á leiteira co seu cántaro de leite e a medida de latón colgada?, ou ás mulleres dos oleiros cos cestos cheos de potas de barro vender a súa obra nas feiras?Aínda que nos pareza mentira, elas, dunha forma calada sen facer ruído foron abrindo un pouco o camiño ás novas xeracións. As nosas avoas tiveron que aprender a conciliar, cando nin sequera se falaba diso, a vida familiar e laboral, eran súper mulleres na sombra, invisibles aos ollos do mundo porque todo o que elas facían non tiña ou polo menos non se lle dada o valor que realmente tiña.Quen non lembra algo do que estou a falar?Pois por elas, polo seu esforzo, pola súa valentía, por dar pequenos pasos cara á súa independencia económica temos conseguido ser máis fortes, facernos visibles e darlle valor ao noso traballo.É certo que percorremos un longo camiño cara a igualdade e aínda nos queda un bo treito por andar…pero, xuntas, apoiándonos unhas ás outras, o conseguiremos.

Isabel Ceán García, emprendedora


🔹 Nome, apelidos e idade?Isabel Ceán García, 49 anos.

O salón de peiteado montáchelo en Buño por continuar no pobo? Foi porque lle cadrou, coincidencia. Estudei en Carballo e despois fun para Coruña facer unha ampliación do estudio e en Buño naquel momento había moita xente e púxena, xa che digo cadroulle.

🔹 Fai moito que abriches o teu negocio?No mes de agosto fará 32 anos.

🔹 Cantas persoas traballades?Neste momento somos dúas persoas, Ángela, que xa leva comigo 12 anos e máis eu.

🔹 Equipo de mulleres no teu negocio, casualidade ou apostaches polo emprego feminino? Pois nunca se me ocorreu pedir un home, tiven varias empregadas e todas mulleres ao longo deste anos pero todas foron mulleres nunca un home, pero dicindo a verdade sempre que necesitei xente as que viñan eran mozas e se te pos a pensalo cando empecei as que iamos aprender esta profesión eramos as mulleres. Agora que tamén che digo que encantada con calquera das rapazas que pasou por aquí.

🔹 Crees que os homes, polo simple feito de ser homes a día de hoxe o teñen máis fácil (refírome á igualdade salarial, aos postos de relevancia ou os ascensos dentro dunha empresa) ou logramos a igualdade neste sector?Quero crer e pensar que desempeñando o mesmo posto de traballo, que os soldos sexan iguais, da igual que sexas perruqueir@, mecánic@…. Si tes o mesmo traballo e a mesma responsabilidade o soldo que se pague debe de ser o mesmo independentemente de que sexas home ou muller.

🔹 Conciliación familiar e laboral, como levas este tema? Pois como se pode e con moito esforzo, porque cando traballas tes que ser traballadora, nai, muller tes que ser perfecta en todo; para facer de comer…..hai que ser unha “súper muller”. Levar os fillos ao pediatra, que si aprobaron esta ou aquela asignatura, se mañá teñen un exame, se hai que levalos a inglés, á piscina, ao fútbol… hai que estar en todo. Agora que son maiores, e menos mal (dálle a risa), é máis fácil pero mentres son pequenos….é moi difícil.

🔹 Tarefas compartidas no fogar, ou, a maior parte do peso recae sobre ti?Compartidas, aínda que claro cando o teu home traballa dende as 7 da mañá ata as 8 da tarde como non o faga o sábado e o domingo.Que eu tamén traballo todo o día, pero penso que o maior peso o levamos nós porque logo lle dicimos “deixa xa o fago eu” (sorrí); e sendo autónoma teño máis liberdade, como por exemplo acudir a unha reunión da escola, levalo ao médico, etc. e daquela xa vas ti.Teño 2 fillos, unha muller e un home e eduquei aos 2 por igual nin a rapaza lle ten que recoller nada ao rapaz, nin o rapaz á rapaza a non ser que un estea fregando e o outro recollendo.

🔹 E xa para rematar, como anécdota, recordas o primeiro cliente que tiveches? Continúa séndoo?Sinto dicir que non recordo o primeiro cliente, pero si que teño xente que continúa vindo despois de 32 anos. Algunhas persoas finaron, en 30 anos a poboación foi moito a menos, pero si clientes que levan vindo estes 32 anos.

🔹 Sopesando pos e os contras, volverías a arriscarte a emprender pola túa conta ou irías ao “seguro” e traballarías por conta allea? Volvería a emprender, iso seguro, pero non con 18 anos. Primeiro traballaría 4/5 anos por conta allea para coller máis técnica, ter outra visión das cousas e aprender doutras profesionais e ao mesmo tempo no asumiría tantas responsabilidades tan nova, ser autónomo conleva moitas dores de cabeza, facturación, impostos, tratar con provedores, moita responsabilidade.Primeiro “rodar” un pouco e despois poñerme de autónoma, que ten as súas cousas boas e malas como todo, pero si que volvería a emprender.

Carmen Villar Barca, emprendedora coas súas empregadas


🔹 Nome, apelidos e idade?- Carmen Villar Barca, 46 anos (Aclara que nuns días cumprirá os 47). A pesar de non ser nada no noso concello ten raíces malpicás, o pai é de Seixas, nai de Leiloio e o seu home tamén é de Leiloio.🔹 Porque te decidiches abrir o negocio en Buño? Foi un pouco de casualidade, hai vinte anos cando me casei tomando un café con Don Francisco, mestre moi coñecido xa finado, comentarame que estaba en venda a farmacia, como me interesaba contactei co dono e naquel intre díxome que a farmacia non estaba en venda que era para o seu fillo.Hai uns oito anos aproximadamente Raquel, referíndose a unha das chicas que forma parte do seu equipo, me comenta que a farmacia de Buño está en venda a través dunha axencia e aí fomos a por todas, é un sitio que me gusta e que me aportaba moita tranquilidade.

🔹 Cando abriches as portas do teu negocio por primeira vez? – O día un de xullo farán sete anos xa.

🔹 Cantas persoas traballan na túa farmacia?- Agora mesmo somos cinco en plantilla e temos unha chica en prácticas de FP dual.

🔹 Equipazo de mulleres no teu negocio, casualidade ou apostaches polo emprego feminino?- No, nese caso foi casualidade, realmente tampouco hai moita xente que se oferte.

🔹 Crees que os homes, polo simple feito de ser home a día de hoxe o teñen máis fácil (refírome á igualdade salarial, aos postos de relevancia ou os ascensos dentro dunha empresa) ou logramos a igualdade neste sector?- Si, eu penso quedo si, aínda quedan as trabas dos embarazos; da maternidade de que pensan que se tes fill@s non vas aportar á empresa todo o que debes, penso que si que aínda sigue existindo.

🔹 Conciliación familiar e laboral, como levas este tema?- A ver, agora mesmo levo mellor, debemos de ter en conta que os meus fill@s son maiores, 19 e 15 anos. Tamén as condicións laborais son moi boas porque estamos a quendas de mañá ou tarde, daquela sempre dispós de un pouco máis de tempo.

🔹 Tarefas compartidas no fogar, ou, a maior parte do peso recae sobre ti?- No meu caso teño moita sorte e son compartidas, por exemplo podo poñerme ao fronte da limpeza ou da compra pero a cociña e recoller a Mateo, refírese ao seu fillo, iso xa é cousa do meu home.

🔹 Como anécdota, recordas o primeiro cliente que tiveches? Continúa séndoo? – Si, recórdoa como se fose hoxe; unha señora de Cambre que segue sendo clienta, pero por motivos de saúde non acude ao establecemento persoalmente. (Carmen sorrí e medio se emociona ao lembrar este detalle).🔹 Xa para rematar, volvendo a vista atrás e sopesando pos e contras, volverías a arriscarte a emprender pola túa conta ou irías ao “seguro” e traballarías por conta allea?- A día de hoxe, si se me volta a presentar esta oportunidade a cegas, sen pensalo. Terceira entrevista
Xa está aquí a 3ª entrevista con motivo da Conmemoración do 8 de Marzo día Internacional da Muller.

Noelia Álvarez, emprendedora

🔹 Nome, apelidos e idade?- Mª. Noelia Álvarez Suárez

🔹 Porque te decidiches abrir o teu negocio en Malpica? Hai moito que colliches a libraría?- Tíñamos idea de ter un fillo na parella e queríamos crialo no pobo, no sitio onde nacemos e xusto de desfacían da libraría cando decidimos mudarnos e era un sector que me gustaba moito. Isto foi hai uns 11 ou 12 anos.

🔹 Cantas persoas traballades na libraría?- Traballamos dúas persoas, María que agora está a media xornada por conciliación e máis eu.

🔹 Equipo de mulleres, casualidade ou apostaches polo emprego feminino?- Neste caso coñecía á persoa e sabía que era moi traballadora, xa traballaramos xuntas e levabámonos ben e fun sobre seguro. Pero, cando tiven que cubrir a baixa de María tamén busquei unha muller, entendémonos ben.

🔹 Crees que os homes, polo simple feito de ser home a día de hoxe o teñen máis fácil (refírome á igualdade salarial, aos postos de relevancia ou os ascensos dentro dunha empresa) ou logramos a igualdade neste sector? – A todo si, definitivamente si, menos para a conciliación familiar que o teñen igual de difícil, pero para o demais téñeno máis fácil.

🔹 Conciliación familiar e laboral, como levas este tema? – Pois pagándolle a unha empregada (sorrí)

🔹 Tarefas compartidas no fogar, ou, a maior parte do peso recae sobre ti?- Agora vivo sola co pequeno e daquela tócame todo a min, el nalgunha cousiña vai axudando, pero … (a modo de broma comentamos que son tarefas compartidas “eu fago e el desfai”).Cando vivía en parella recaia todo sobre min tamén.

🔹 E xa para rematar, como anécdota, recordas o primeiro cliente que tiveches? Continúa séndoo? – O primer cliente non o lembro, pero si dos primeiros abonados ao periódico e algúns continúan vindo a diario.

🔹 Sopesando pos e os contras, volverías a arriscarte a emprender pola túa conta ou irías ao “seguro” e traballarías por conta allea?- Iría traballar por conta allea ou opositaría, non volvería a emprender nunca. Isto ten cousas moi bonitas pero, se volvera atrás non me complicaría tanto a vida.